RSS Feed

Reflection on “A peacock in the land of penquins”

 

 

จากการที่ได้รับชมวิดีโอคลิปเรื่อง “ A peacock in the land of penquins” ซึ่งมีตัวเปรียบเทียบบุคคล 2 ลักษณะที่แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด โดยในสื่อวิดีโอได้นำเสนอภาพของเพนกวินที่มีลักษะที่เป็นนกเพนกวินแต่เหมือนใส่เครื่องแบบที่มีสีขาวและดำ (ช่างคล้ายกับเครื่องแบบในบางองค์กรที่มีลักษณะเป็นทางการ) แสดงออกให้เห็นถึงการยึดมั่นกฎเกณฑ์ ความเป็นระเบียบเรียบร้อยแต่ไร้สีสันและชีวิตชีวา ซึ่งบ่งบอกถึง

คนประเภทนกเพนกวิน – ไม่จำเป็นต้องฉลาด เพียงแต่ทำตามหน้าที่ ทำสิ่งเดิมๆ ซ้ำๆ ไปตลอด หากมีสิ่งใดที่เคยทำแล้วดีก็จะทำต่อกันไปเรื่อยๆ ไม่มีการเปลี่ยนแปลงหรือพัฒนา แต่การทำเขาปฏิบัติตามหน้าที่และยึดระเบียบ กฎเกณฑ์ของหน่วยงานก็ทำให้องกรของเขาดำเนินอยู่ได้เรียบร้อยและอย่างมั่นคง

                    ส่วนนกที่เป็นตัวหลักอีกตัวของเรื่อง คือนกยูงเพอร์รี มีลักษณะที่โดดเด่น สะดุดตาด้วยสีสันของนกยูงที่มีอยู่ในตัวเอง ซึ่งเป็นลักษณะเด่นที่ติดตัวมาแต่กำเนิด และนกจากนี้นกยูงเพอร์รี ยังมีลักษณะที่แสดงถึงความมั่นใจ สดใสและฉลาดหลักแหลม หัวไวและมีความยืดหยุ่น มองโลกในแง่ดี

                  และเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นในองค์กรของนกเพนกวิน คือมีสิ่งใหม่ที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงซึ่งเกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา รวมถึงมีคนที่มีความสามารถ มีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์และกล้าที่จะแสดงออกในสิ่งที่แตกต่างอย่างสร้างสรรค์ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่ส่งผลดีกับองค์กร นกเพนกวินกลับรู้สึกขัดใจกับความแตกต่างนั้น โดยมีการนำเอาวัฒนธรรมองค์กรมากล่าวอ้าง ทำให้นกยูงต้องปฏิบัติตามกฎระเบียบขององค์กรและทำให้ความสามารถที่เป็นปัจเจกบุคคลนั้นหายไป หรือไม่กล้านำเสนอถึงความสร้างสรรค์ สิ่งใหม่ๆ ที่จะช่วยพัฒนาองค์กรไปสู่ความเจริญในยุคใหม่ได้ และนกยูงจำเป็นต้องทำตามวัฒนธรรมองค์กรนั้นๆ เพื่อให้สามารถอยู่รอดได้ โดยต้องปรับตัวไปตามกระแสสังคม ทำให้นึกถึงสำนวนไทยที่ว่า “เข้าเมืองตาหลิ่ว ต้องหลิ่วตาตาม” ซึ่งเป็นแนวคิดที่ขัดต่อการเปลี่ยนแปลงในยุคนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สิ่งที่คนส่วนใหญ่ทำหรือปฏิบัติอาจจะไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับองค์กร แต่พวกเขาก็ยังตั้งหน้าตั้งตาทำตามหน้าที่ ตามแนวคิดดั้งเดิมของเขาต่อไปโดยไม่มีความคิดที่จะนำสิ่งใหม่มาพัฒนา รวมถึงไม่เปิดกว้างรับความเปลี่ยนแปลง หรือปรับตัวเข้ากับกระแสความเปลี่ยนแปลงของโลก

สิ่งที่ร้ายกว่านั้นคือ คนที่มีความสามารถแต่มีความคิดที่แตกต่างและอยากจะเปลี่ยนแปลง กลับไม่ถูกสนับสนุนในองค์กร โดยเฉพาะในสังคมไทยที่มักจะไม่ยอมรับความแตกต่างที่มีอยู่ในแต่ละบุคคล หากผู้อื่นทำสิ่งที่แปลกใหม่และมีผลงานที่ดี มีส่วนน้อยที่จะชื่นชม แต่ส่วนใหญ่จะคอยจับผิดหรือหากเขาทำงานได้ดี ก็อาจจะใช้วิธีการนินทาหรือวิพากย์วิจารณ์เรื่องส่วนตัว ซึ่งไม่ได้เป็นประโยชน์ต่อผู้พูดและองค์กรเลย
จากสื่อเรื่องนี้ได้แสดงให้เราเห็นถึงวิธีการที่จะช่วยให้ทีมงานในองค์กรได้เปิดใจที่จะยอมรับความแตกต่างในสถานที่ทำงาน การเปลี่ยนแปลงความคิดเกี่ยวกับกฎเกณฑ์และวัฒนธรรมขององค์กรเพื่อให้บุคลากรในองค์กรเรียนรู้ที่จะจัดการกับความเปลี่ยนแปลงต่างๆ ที่เกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา และเรียนรู้ที่จะยอมรับความแตกต่างของเพื่อนร่วมงาน ทำให้บรรยากาศของการทำงานเป็นไปอย่างยืดหยุ่นและผ่อนคลายมากขึ้น รู้จักมองถึงประโยชน์และข้อดีของความแตกต่างๆ นั้นโดยยึดถือประโยชน์ขององค์กรเป็นที่ตั้ง

นอกจากคลิปที่ได้รับชมแล้ว ตัวผู้เขียนเองก็ได้เสาะหาสื่อเพิ่มเติมที่เกี่ยวข้อง และได้ค้นพบกับวิดีโอที่มีเนื้อหาคล้ายคลึงกับที่ได้ศึกษาไป แต่มีตอนจบที่ happy กว่า (ตอนจบของ A Peacock in the land of penquins ที่เคยดูนั้น จบโดยที่ Peacock Perry จากไปเพื่อไปอยู่ใน land of opportunity) ซึ่งสื่อว่าคนแบบนกยูงจะสามารถแสดงความสามารถของเขาให้เกิดประโยชน์สูงสุด และทำงานอย่างสบายใจหากเขาได้อยู่ในองค์กรที่ยอมรับในความแตกต่างๆ ของบุคคล แต่ตามความคิดเห็นส่วนตัวแล้ว ไม่อยากให้ Perry ต้องออกจากองค์กรเพราะถือได้ว่าเป็นคนมีความสามารถและคนประเภทนี้จะนำความเปลี่ยนแปลงที่ดีมาสู่องค์กร จึงอยากนำเสนออีกรูปแบบหนึ่งของ “A Peacock in the land of penquins” ที่เป็นแนวใหม่ให้ได้ลองติดตามกันค่ะ

 I  hope  you  enjoy  watching  this  version!!!!

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: